Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), 2025 yılına ait ölüm ve ölüm nedeni istatistiklerini açıkladı. Verilere göre, 2024 yılında 489 bin 734 olan ölüm sayısı, 2025 yılında yüzde 0,4 artarak 491 bin 684'e yükseldi. Ölümlerin en sık görüldüğü hastalık grubu dolaşım sistemi hastalıkları olurken, ikinci sırada iyi ve kötü huylu tümörler yer aldı. Solunum sistemi hastalıkları ise üçüncü sıraya geriledi.
Ölüm nedenleri değişiyor
TÜİK verilerine göre, 2025 yılında ölen kişilerin yüzde 40,9'u (201 bin 283 kişi) dolaşım sistemi hastalıkları nedeniyle hayatını kaybetti. Bu hastalıklar arasında iskemik kalp hastalığı, kalp yetmezliği ve inme başı çekti. İyi ve kötü huylu tümörler ikinci sırayı alırken, bu gruptan 74 bin 827 kişi (yüzde 15,2) hayatını kaybetti. Solunum sistemi hastalıkları, 2024 yılına göre azalma göstererek yüzde 11,9 ile üçüncü sırada yer aldı. Bu gruptan 58 bin 376 kişi yaşamını yitirdi.
Yaş gruplarına göre ölümler
Ölümlerin yaş gruplarına dağılımı incelendiğinde, en fazla ölümün 75 yaş ve üzeri grupta gerçekleştiği görüldü. Bu yaş grubunda 231 bin 402 kişi (yüzde 47,1) hayatını kaybetti. 65-74 yaş grubunda 108 bin 341 kişi (yüzde 22), 55-64 yaş grubunda ise 68 bin 315 kişi (yüzde 13,9) öldü. Bebek ölümleri ise 2025 yılında 9 bin 196 olarak kaydedildi. Bu rakam, 2024 yılına göre yüzde 2,1 azalma anlamına geliyor. Bebek ölüm hızı ise binde 7,3 olarak hesaplandı.
Bölgesel farklılıklar
Veriler, ölümlerin bölgelere göre dağılımında da farklılıklar olduğunu ortaya koydu. En yüksek ölüm oranı binde 5,8 ile Karadeniz Bölgesi'nde görülürken, en düşük oran binde 3,9 ile Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde kaydedildi. Bu farklılıkta, nüfusun yaş yapısı ve sağlık hizmetlerine erişim gibi faktörlerin etkili olduğu düşünülüyor.
Değerlendirme
2025 yılı ölüm istatistikleri, Türkiye'de kronik hastalıkların ölümler üzerindeki belirleyici rolünü bir kez daha ortaya koydu. Dolaşım sistemi hastalıkları ve kanser, halk sağlığı öncelikleri arasında kalmaya devam ediyor. Bebek ölümlerindeki düşüş ise sağlık politikalarının olumlu bir yansıması olarak değerlendirilebilir. Ancak bölgesel farklılıklar, sağlık hizmetlerinin daha dengeli dağıtılması gerektiğini işaret ediyor. Önümüzdeki yıllarda koruyucu sağlık hizmetlerine ağırlık verilmesi ve kronik hastalıklarla mücadelede erken teşhis programlarının yaygınlaştırılması, ölüm oranlarını daha da aşağı çekebilir.
