İsrail ordusu ve işgal altındaki Batı Şeria'da yaşayan İsrailli yerleşimciler, 2026 yılının ilk altı ayında Filistinli sivillere yönelik 11 binden fazla saldırı gerçekleştirdi. Bir Filistin insan hakları örgütünün verilerine göre, bu saldırılarda 100'den fazla Filistinli hayatını kaybetti, binlercesi yaralandı. Saldırılar, özellikle Doğu Kudüs ve Batı Şeria'nın kırsal bölgelerinde yoğunlaşırken, uluslararası toplumdan tepkiler yükseliyor.
Saldırıların boyutu ve hedefleri
Rapora göre, İsrail ordusunun düzenlediği baskın, tutuklama ve arazi gaspı gibi eylemler 9 bin 200'ü bulurken, yerleşimcilerin taşlı, silahlı ve araçlı saldırıları bin 874 olarak kaydedildi. Saldırıların en yoğun olduğu bölgeler arasında Nablus, Cenin ve El Halil öne çıkıyor. İsrail güçleri, özellikle Filistin köylerine gece baskınları düzenleyerek evleri ve tarım arazilerini hedef aldı. Yerleşimciler ise sıklıkla Filistinli çobanlara ve çiftçilere saldırarak hayvanlarını telef etti veya arazilerini ateşe verdi.
Uluslararası tepkiler ve insanlık durumu
Birleşmiş Milletler ve AB gibi uluslararası kuruluşlar, saldırıları kınayarak tarafları itidal çağrısında bulundu. Ancak somut adımların atılmadığı belirtiliyor. Filistinli yetkililer, bu saldırıların sistematik bir etnik temizlik politikasının parçası olduğunu savunuyor. Raporda ayrıca yaklaşık 200 Filistinli evinin yıkıldığı veya hasar gördüğü, yüzlerce kişinin yerinden edildiği bilgisi yer alıyor. İşgal altındaki topraklardaki insani durum, artan şiddetle birlikte her geçen gün ağırlaşıyor.
Bağlam ve değerlendirme
1967'den bu yana süren işgal, İsrail'in uluslararası hukuku ihlal eden yerleşim faaliyetleriyle derinleşiyor. 2026'daki bu veriler, şiddetin sadece askeri operasyonlarla sınırlı olmadığını, sivil yerleşimcilerin de aktif rol oynadığını gösteriyor. Bölgedeki tansiyonun düşmemesi, iki devletli çözüm umutlarını zayıflatıyor. Bağımsız gözlemciler, İsrail hükümetinin yerleşimci şiddetine karşı yeterli önlem almadığını, hatta bazı durumlarda teşvik ettiğini öne sürüyor. Bu tablo, Orta Doğu barışı için uluslararası toplumun daha kararlı adımlar atması gerektiğini ortaya koyuyor.
