Deprem felaketinin ardından sanal dünyaya sığınan Barış Özbay, tedavi tekliflerini reddederek yaşamını aynı şekilde sürdürmeye devam ediyor. Üzerinde 'Ben artık iflah olmam' yazılı tişörtle görüntülenen Özbay, bu sözlerle adeta içinde bulunduğu ruh halini özetliyor. Uzmanlar, deprem sonrası travma yaşayan bireylerin dijital bağımlılığa yönelebileceğini belirtiyor.
Deprem Sonrası Sanal Kaçış
Barış Özbay, depremlerin ardından yaşadığı psikolojik çöküntüyle başa çıkmak için sanal dünyaya yöneldi. Kendi ifadesiyle, gerçeklikten kaçmak için bilgisayar oyunlarına ve sosyal medyaya sığındı. Ancak bu kaçış, zamanla bir bağımlılığa dönüştü ve Özbay'ın günlük yaşamını tamamen ele geçirdi. Ailesi ve arkadaşları, onu tedavi görmeye ikna etmeye çalışsa da Özbay, 'Ben artık iflah olmam' diyerek tüm teklifleri reddediyor.
Özbay'ın durumu, deprem sonrası ruh sağlığı sorunlarına dikkat çekiyor. Uzmanlar, afet sonrası travma yaşayan kişilerin sanal dünyaya yönelmesinin bir savunma mekanizması olduğunu, ancak bunun uzun vadede ciddi sorunlara yol açabileceğini vurguluyor.
Uzmanlar Uyarıyor: Dijital Bağımlılık Artıyor
Psikiyatristler, deprem gibi büyük travmalar sonrasında dijital bağımlılık vakalarının arttığını belirtiyor. Sanal dünyanın sunduğu geçici rahatlama, gerçek hayattan kopuşu derinleştirebiliyor. Özbay örneğinde olduğu gibi, tedaviyi reddetmek, iyileşme sürecini daha da zorlaştırıyor.
Özbay'ın tişörtündeki mesaj, aslında bir yardım çağrısı olarak da yorumlanabilir. 'Ben artık iflah olmam' ifadesi, umutsuzluğun ve çaresizliğin bir dışavurumu. Bu tür durumlarda ailelere ve çevreye büyük görev düşüyor: kişiyi yargılamadan dinlemek ve profesyonel destek almaya teşvik etmek.
Tedavi Reddi ve Toplumsal Sorumluluk
Barış Özbay'ın tedaviyi reddetmesi, deprem sonrası ruh sağlığı hizmetlerine erişimin ve farkındalığın ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Türkiye'de deprem bölgelerinde psikososyal destek çalışmaları yürütülse de, birçok kişi ya hizmetlere ulaşamıyor ya da damgalama korkusuyla yardım almaktan çekiniyor.
Özbay'ın hikayesi, sanal bağımlılığın sadece bireysel değil toplumsal bir sorun olduğunu ortaya koyuyor. Depremzedelerin psikolojik iyileşme sürecinde dijital bağımlılık riskine karşı bilinçlendirme kampanyaları düzenlenmeli ve tedaviye erişim kolaylaştırılmalı.
Sonuç olarak, Barış Özbay'ın çığlığı, deprem sonrası ruh sağlığına yeterince önem verilmediğinin bir göstergesi. 'Ben artık iflah olmam' diyen bir kişiyi kurtarmak, belki de ona 'yalnız değilsin' mesajını verebilmekten geçiyor. Toplum olarak, travma sonrası psikolojik desteğe erişimi artırmalı ve dijital bağımlılıkla mücadelede bilinçli adımlar atmalıyız.
