Adını geçmişte bölgede etkili olan bir aşiretten alan ve idari olarak mahalle statüsünde bulunan küçük yerleşim yeri, okul ve sağlık ocağı gibi en temel kamu hizmetlerinden yoksun. Nüfusunun azlığı ve sınırlı imkanlarıyla öne çıkan mahalle, tarım ve hayvancılıkla geçimini sağlıyor. Siyasi temsilcilerin gündemine nadiren gelen bölge, altyapı eksiklikleriyle dikkat çekiyor.
Eğitim ve Sağlık Hizmetlerine Erişim Yok
Mahallede yaşayan çocuklar, eğitim alabilmek için her gün kilometrelerce yol kat ederek en yakın köy okuluna veya ilçe merkezine gitmek zorunda. Sağlık hizmeti almak isteyenler ise en yakın sağlık ocağına veya hastaneye ulaşmak için uzun süre araç bekliyor. Kış aylarında yolların kapanmasıyla birlikte bu erişim daha da zorlaşıyor. Mahalle sakinleri, temel ihtiyaçlarını karşılamak için bile ilçeye gitmek zorunda kaldıklarını belirtiyor.
Muhtar, defalarca yetkililere başvuruda bulunmalarına rağmen somut bir adım atılmadığını ifade ediyor. Mahallede bir sağlık ocağının bulunmaması, acil durumlarda hayati risk taşıyor. Özellikle yaşlı nüfusun yoğun olduğu mahallede, kronik hastalığı olanlar düzenli kontroller için şehir merkezine bağımlı yaşıyor.
Tarım ve Hayvancılıkla Ayakta Duruyor
Mahallenin ekonomisi büyük ölçüde tarım ve hayvancılığa dayanıyor. Küçükbaş hayvancılık ve tahıl üretimi, geçim kaynağı olarak öne çıkıyor. Ancak iklim değişikliği ve kuraklık, son yıllarda verimi düşürüyor. Üreticiler, sulama imkanlarının kısıtlı olmasından yakınıyor. Devlet desteklerinden yeterince faydalanamadıklarını söyleyen mahalle sakinleri, pazarlama konusunda da sıkıntı yaşıyor.
Genç nüfusun büyük şehirlere göç etmesi, mahallede yaş ortalamasını yükseltiyor. Nüfusun azalması, hizmetlerin daha da kısıtlanmasına yol açıyor. Mahallede sadece bir bakkal ve bir kahvehane bulunuyor. Sosyal aktivite neredeyse yok denecek kadar az.
Siyasi Gündemde Yer Bulamıyor
Yerel yönetimlerin ve siyasi partilerin programlarında bu tür küçük mahalleler genellikle geri planda kalıyor. Seçim dönemlerinde ziyaret edilen mahalle, seçim sonrası unutuluyor. Mahalle sakinleri, siyasetçilerin verdiği sözlerin takipçisi olmadığını belirtiyor. Altyapı, ulaşım, eğitim ve sağlık alanındaki eksiklikler her seçim döneminde gündeme getirilse de çözüm üretilemiyor.
Uzmanlar, kırsal kalkınma politikalarının etkin uygulanması gerektiğini vurguluyor. Bu tür mahallelerin yaşatılması için tarımsal desteklerin artırılması, temel hizmetlerin mobil birimlerle sağlanması ve ulaşımın iyileştirilmesi öneriliyor. Aksi halde daha fazla göç yaşanacak ve mahalleler boşalacak.
Gelecek Kaygısı Sürüyor
Mahalle sakinleri, çocuklarının geleceği için endişeli. Eğitim ve sağlık hizmetlerine erişim olmadan gençlerin burada kalmasının zor olduğunu dile getiriyorlar. Tarım ve hayvancılığın sürdürülebilirliği için devlet desteği şart. Ayrıca yolların asfaltlanması, su ve elektrik altyapısının iyileştirilmesi talepleri var.
Köy statüsünden mahalleye dönüştürülmesiyle birlikte bazı hizmetlerin belediyeye devredilmesi, beklentileri artırmış ancak somut bir iyileşme sağlanmamış. Mahalle halkı, yetkililerden artık icraat bekliyor. Aksi halde bu tarihi isme sahip yerleşim, yok olma riskiyle karşı karşıya.
Sonuç olarak, bu mahalle örneği, Türkiye'de kırsal bölgelerdeki temel hizmet eksikliğinin bir yansıması. Siyasi irade ve etkili yerel yönetimlerle bu sorunların üstesinden gelinebilir. Ancak mevcut durumda, mahalle sakinleri kendi imkanlarıyla hayatta kalmaya çalışıyor. Gelecek nesillere daha yaşanabilir bir yer bırakmak için acil adımlar atılmalı.
