Eski Milli Eğitim Bakanı Mahmut Özer, Türkiye'de son yirmi yılda gençlere yönelik yapılan büyük yatırımlara rağmen bağımlılık oranlarının neden arttığını sorguladı. Özer, İstanbul'da düzenlenen bir sempozyumda yaptığı konuşmada, eğitim altyapısındaki iyileşmelerin bağımlılıkla mücadelede tek başına yeterli olmadığını vurguladı. Özellikle dijital bağımlılık ve madde kullanımındaki artışa dikkat çeken Özer, bu durumun toplumsal bir krize dönüştüğünü belirtti.
Eğitim yatırımları ve bağımlılık arasındaki çelişki
Mahmut Özer, 2002'den bu yana eğitim bütçesinin katlanarak arttığını, okullaşma oranlarının yükseldiğini ve fiziki altyapının iyileştirildiğini hatırlattı. Ancak tüm bu olumlu gelişmelere rağmen gençler arasında bağımlılık yaygınlığının azalmadığını, aksine bazı türlerde arttığını ifade etti. Özellikle akıllı telefon ve sosyal medya bağımlılığının her yaş grubunda görüldüğünü, madde bağımlılığında ise gizli bir artış yaşandığını söyledi. Özer, "Eğitim sadece akademik başarıya odaklanmamalı, sosyal ve psikolojik destek mekanizmaları da güçlendirilmeli" dedi.
Önleyici politikalar neden başarısız oluyor?
Özer, mevcut bağımlılıkla mücadele politikalarının daha çok cezai yaptırımlar ve tedavi odaklı olduğunu, oysa önleme çalışmalarının yetersiz kaldığını belirtti. Okullarda rehberlik hizmetlerinin sayısının artmasına rağmen, bu hizmetlerin niteliğinin sorgulanması gerektiğini söyledi. Özellikle risk grubundaki gençlere ulaşmada sorunlar yaşandığını, ailelerin de sürece dahil edilmesi gerektiğini vurguladı. "Gençleri sadece korkutarak değil, onlara alternatif sosyal aktiviteler sunarak bağımlılıktan uzaklaştırabiliriz" diyen Özer, spor ve sanat yatırımlarının artırılması çağrısında bulundu.
Toplumsal baskı ve dijitalleşmenin etkisi
Eski bakan, dijitalleşmenin hızla yaygınlaşmasının da bağımlılığı tetiklediğini ifade etti. Çocukların ve gençlerin ekran başında geçirdiği sürenin arttığını, bunun hem fiziksel hem de ruhsal sağlığa zarar verdiğini söyledi. Ailelerin bilinçlendirilmesi için medya kampanyalarının yetersiz olduğunu, bu konuda sivil toplum kuruluşlarıyla iş birliğinin güçlendirilmesi gerektiğini belirtti. Özer, "Teknoloji bağımlılığı, madde bağımlılığı kadar ciddi bir tehdit haline geldi" uyarısında bulundu.
Bağımsız değerlendirme: Çok boyutlu bir yaklaşım şart
Bağımlılık sorunu, yalnızca eğitim veya sağlık politikalarıyla çözülemeyecek kadar karmaşık bir yapıya sahiptir. Ekonomik eşitsizlikler, sosyal medyanın etkisi ve aile içi iletişim eksiklikleri gibi faktörler bir arada ele alınmalıdır. Mahmut Özer'in işaret ettiği gibi, mevcut yatırımların yeterliliği kadar, bu yatırımların nasıl yönlendirildiği de önemlidir. Önümüzdeki yıllarda bağımlılıkla mücadelede daha bütüncül, veriye dayalı ve katılımcı politikaların hayata geçirilmesi kritik bir gereklilik olarak duruyor.
