Fransa, son yıllarda Doğu Akdeniz ve Ege'de Türkiye'nin yükselen nüfuzuna karşı koyabilmek için bölgesel ittifaklara yöneliyor. Lübnan, Suriye, Libya, Ermenistan ve Afrika'da kaybettiği etki alanlarını geri kazanma peşinde olan Paris, özellikle enerji kaynakları ve deniz yetki alanları konusunda Türkiye ile karşı karşıya geliyor. Fransa'nın bu çabaları, Doğu Akdeniz'deki jeopolitik dengeleri yeniden şekillendirme potansiyeli taşıyor.
Fransa'nın Bölgesel Stratejisi ve Türkiye Karşıtlığı
Fransa, Doğu Akdeniz'de Yunanistan, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ve Mısır ile yakın işbirliği içinde. Bu ülkelerle ortak askeri tatbikatlar düzenleyen Paris, bölgedeki enerji kaynaklarının paylaşımında Türkiye'nin dışlanmasını hedefleyen bir blok oluşturuyor. Özellikle Doğu Akdeniz Gaz Forumu'na (EMGF) ev sahipliği yapan Fransa, Türkiye'yi bu oluşumun dışında tutmaya çalışıyor. Ayrıca, Libya'da General Hafter'e verdiği destekle Türkiye'nin meşru hükümetle yaptığı anlaşmaları baltalamaya çalışıyor.
Fransa'nın bu politikası, sadece enerji değil aynı zamanda askeri ve diplomatik alanlarda da kendini gösteriyor. NATO içinde Türkiye'ye yönelik eleştirileriyle bilinen Paris, Doğu Akdeniz'deki gerilimlerde aktif rol alıyor. Ancak bu yaklaşım, Fransa'nın bölgedeki yalnızlaşmasına da neden oluyor; çünkü birçok ülke, Türkiye ile işbirliğinin ekonomik ve siyasi faydalarını görüyor.
Ekonomik ve Jeopolitik Arka Plan
Fransa'nın Doğu Akdeniz'deki bu hamleleri, aslında kaybettiği nüfuzu geri kazanma çabasının bir parçası. Lübnan'da yaşanan ekonomik kriz, Suriye'de Esad rejiminin yeniden güçlenmesi ve Libya'da istikrarsızlık, Fransa'nın bölgedeki etkisini zayıflattı. Aynı şekilde, Sahra Altı Afrika'da Çin ve Rusya'nın artan varlığı, Fransa'nın geleneksel nüfuz alanlarını tehdit ediyor.
Türkiye ise savunma sanayiindeki atılımları, insansız hava araçları ve deniz teknolojisindeki gelişmelerle bölgesel bir güç haline geldi. Ege ve Doğu Akdeniz'de kıta sahanlığı ve münhasır ekonomik bölge anlaşmazlıklarında aktif bir politika izleyen Ankara, Fransa'nın karşısında güçlü bir aktör olarak duruyor. Ekonomik olarak da Türkiye, Libya, Katar ve Azerbaycan ile ticari ilişkilerini derinleştirirken, Fransa'nın bölgedeki pazar payı daralıyor.
Sonuç olarak, Fransa'nın Doğu Akdeniz'de Türkiye karşıtı blokla tutunma çabası, uluslararası ilişkilerde yeni bir denklem yaratıyor. Ancak Paris'in bu politikasının sürdürülebilir olup olmadığı, bölge ülkelerinin Türkiye'ye yönelik tutumlarına ve küresel enerji piyasalarındaki gelişmelere bağlı. Bağımsız bir değerlendirmeyle, Fransa'nın bu stratejisi kısa vadede bazı kazanımlar sağlasa da, uzun vadede Türkiye'nin bölgesel entegrasyon çabalarını engelleyemeyeceği görülüyor.
