İktidar, son dönemde attığı adımlarla toplumun genel taleplerinin tersine bir rota izliyor. 13 başlık altında toplanabilecek bu politikalar, seçim sisteminden medya düzenlemelerine, eğitimden ekonomiye kadar geniş bir yelpazede toplumla zıtlaşmayı beraberinde getiriyor. İşte bu politikaların detayları ve yarattığı tartışmalar.
Seçim sistemi ve siyasi katılım
Seçim barajının yüzde 7'ye yükseltilmesi ve ittifak sistemine getirilen kısıtlamalar, küçük partilerin meclise girmesini zorlaştırıyor. Bu durum, toplumun farklı kesimlerinin temsil edilebilirliğini azaltıyor ve siyasi katılımı daraltıyor. Ayrıca, cumhurbaşkanlığı seçimlerinde ikinci tura kalma şartlarının ağırlaştırılması, muhalefetin ittifak yapma kabiliyetini sınırlıyor.
Medya ve ifade özgürlüğü
Son yıllarda medya üzerindeki baskı artarak devam ediyor. RTÜK'ün yayın lisansı iptalleri, gazetecilere açılan davalar ve internet sansürü, ifade özgürlüğünü ciddi şekilde kısıtlıyor. Sosyal medya yasasıyla kişisel verilerin korunması adı altında getirilen düzenlemeler, aslında muhalif seslerin susturulmasına hizmet ediyor.
Eğitim politikaları
Müfredatta yapılan değişiklikler, özellikle din derslerinin zorunlu hale getirilmesi ve evrim teorisinin müfredattan çıkarılması, laik eğitim ilkesine aykırı bulunuyor. Öğretmen atamalarındaki liyakat sorunları ve üniversitelerde akademik özgürlüklerin kısıtlanması da eğitim camiasında büyük tepki çekiyor.
Ekonomik tercihler
Faiz indirimleri ve düşük kur politikası, enflasyonu körükleyerek vatandaşın alım gücünü düşürdü. Asgari ücret artışları enflasyon karşısında erirken, vergi yükü çalışan kesimin sırtına binmeye devam ediyor. Kamu ihale sistemindeki şeffaflık eksikliği ve kaynak dağılımındaki adaletsizlik, ekonomik krizin derinleşmesine neden oluyor.
Yargı bağımsızlığı
HSK kararları ve Anayasa Mahkemesi'nin yetkilerinin sınırlandırılması, yargı bağımsızlığına gölge düşürüyor. Muhalif isimlere açılan soruşturmalar ve tutuklamalar, hukukun üstünlüğü ilkesini zedeliyor. Ayrıca, OHAL döneminde çıkarılan KHK'ların bazı hükümlerinin kalıcı hale getirilmesi, olağanüstü halin normalleşmesine yol açıyor.
Kültür ve sanat
Konser ve etkinliklerdeki yasaklar, tiyatro oyunlarının iptali ve sansür, kültür-sanat alanını daraltıyor. Belediyelerin kültür merkezlerine müdahalesi ve özel tiyatrolara verilen desteklerin kesilmesi, sanatçıları zor durumda bırakıyor.
Dış politika
Son dönemde ABD ve AB ile yaşanan gerginlikler, Türkiye'nin Batı ittifakındaki konumunu zayıflatıyor. Doğu Akdeniz'deki sondaj faaliyetleri ve Suriye politikası, uluslararası alanda yalnızlaşmaya neden oluyor.
Çevre ve kentleşme
Kanal İstanbul projesi ve İmar Barışı gibi düzenlemeler, çevre felaketlerine ve kaçak yapılaşmaya zemin hazırlıyor. Doğal alanların imara açılması, ekosistemi tehdit ediyor.
Kadın hakları
İstanbul Sözleşmesi'nden çekilme kararı ve kadına yönelik şiddetle mücadeledeki yetersizlik, kadın haklarını geriye götürüyor. 6284 sayılı yasanın uygulanmasındaki aksaklıklar, kadın cinayetlerinin önlenmesini engelliyor.
İşçi hakları
Kıdem tazminatı fonu tartışmaları ve taşeron işçilere kadro verilmemesi, çalışan kesimin tepkisini çekiyor. Sendikal faaliyetlerin engellenmesi ve iş güvencesinin zayıflaması, işçi haklarını tehdit ediyor.
Sağlık politikaları
Şehir hastaneleri modeli ve Kamu Özel İşbirliği projeleri, sağlık hizmetlerini pahalılaştırıyor. Aile hekimliği sistemindeki sorunlar ve randevu alamama şikayetleri, sağlıkta dönüşümün sorgulanmasına neden oluyor.
Dini politika
Diyanet bütçesinin artırılması ve cami sayısının okul sayısını geçmesi, laiklik tartışmalarını alevlendiriyor. Zorunlu din dersi ve Alevi vatandaşların taleplerinin görmezden gelinmesi, dini alandaki kutuplaşmayı derinleştiriyor.
Sivil toplum baskısı
Dernek ve vakıflara yönelik denetimler, sivil toplum alanını daraltıyor. İnsan hakları örgütlerinin faaliyetleri engellenirken, çevre ve hayvan hakları savunucularına yönelik davalar artıyor.
Bu 13 başlık, iktidarın toplumla zıtlaşan politikalarının sadece bir özetini sunuyor. Her bir alanda yaşanan gelişmeler, toplumun farklı kesimlerinde memnuniyetsizlik yaratırken, siyasi kutuplaşmayı da derinleştiriyor. Uzun vadede bu politikaların, toplumsal barışı ve demokrasiyi tehdit etme potansiyeli taşıdığı söylenebilir. Bağımsız gözlemciler, iktidarın bu rotadan dönmemesi halinde, toplumda daha büyük gerilimler yaşanabileceği uyarısında bulunuyor.
