Alaska'nın izole bir liman kasabası olan Whittier, yaklaşık 300 kişilik nüfusuyla dünyanın en sıra dışı yerleşim yerlerinden biri. Kasabanın neredeyse tüm sakinleri, tek bir devasa binada yaşıyor: Begich Towers. Bu bina; evlerin yanı sıra okul, market, polis merkezi, sağlık kliniği ve hatta kiliseyi barındırıyor. Peki, bu küçük kasaba neden bu kadar farklı bir yaşam biçimine sahip?
Coğrafi İzolasyon ve Sert İklim
Whittier, Anchorage'ın yaklaşık 60 kilometre güneydoğusunda, Prince William Sound'un kıyısında yer alıyor. Kasaba, bir yandan sıradağlarla çevriliyken diğer yandan okyanusa bakıyor. Karayoluyla ulaşım, 2.5 kilometrelik tek bir tünel olan Anton Anderson Memorial Tüneli ile sağlanıyor. Bu tünel, kara ve demir yolu trafiğinin aynı anda kullandığı nadir geçitlerden. Ancak kış aylarında tünel sık sık kapanabiliyor ve kasaba tamamen dış dünyaya kapanıyor.
İklim koşulları da oldukça zorlu. Saatte 100 kilometreyi aşan rüzgarlar sık sık görülüyor; yazın yağmur, kışın yoğun kar yağışı yaşanıyor. Bu nedenle kasaba sakinleri için pratik ve güvenli bir yaşam alanı olarak Begich Towers öne çıkıyor. Bina, 1950'lerde ABD ordusu tarafından inşa edilmiş ve Soğuk Savaş döneminde askeri bir tesis olarak kullanılmış. Günümüzde ise sivil bir yaşam kompleksi haline gelmiş.
Tek Binada Her Şey
Begich Towers, 14 katlı bir yapı ve kasabanın kalbi konumunda. İçinde; 150'den fazla daire, bir postane, bir market, bir sağlık ocağı, bir kütüphane, bir okul (Whittier Community School) ve hatta bir otel bulunuyor. Kilise ve polis karakolu da binanın içinde yer alıyor. Böylece kasaba sakinleri, dışarı çıkmadan günlük ihtiyaçlarını karşılayabiliyor.
Binanın alt katlarında ayrıca bir spor salonu, çamaşırhane ve depo alanları mevcut. Kışın dondurucu soğuklarında insanlar birbirlerinin kapısını çalarak alışveriş yapabiliyor ya da koridorlarda çay içip sohbet edebiliyor. Bu kompakt yaşam alanı, kasaba sakinleri arasında güçlü bir topluluk duygusu oluşturmuş durumda.
Tarih ve Gelişim
Whittier'un tarihi, II. Dünya Savaşı'na dayanıyor. Ordu, bu bölgeyi stratejik bir liman olarak kullandı ve kasaba adını, 1941'de burada görev yaparken ölen Amerikalı şair John Greenleaf Whittier'dan aldı. Savaşın ardından bölge, özellikle 1964'teki büyük deprem ve tsunami sonrası yeniden yapılanma sürecinde gelişti. Günümüzde Whittier, özellikle turizm açısından önemli bir durak. Yaz aylarında çok sayıda yolcu gemisi buraya uğruyor ve kasaba nüfusu birkaç bine kadar çıkabiliyor. Ancak kışın nüfus tekrar 300'e düşüyor.
Ekonomik olarak balıkçılık ve turizm öne çıkıyor. Liman, tekneler ve yatlarla dolu; çevredeki fiyortlar ve buzullar doğa tutkunlarını cezbediyor. Kasaba sakinleri, bu zorlu koşullara rağmen yaşamlarını sürdürmek için birbirlerine bağımlılar.
Zorluklar ve Avantajlar
Whittier'da yaşamın zorlukları elbette var. Uzun kış geceleri, sınırlı iş olanakları ve dış dünyayla sınırlı bağlantı, bazı kişiler için zorlayıcı olabilir. Ancak sakinler, bu yaşam tarzının keyfini de çıkarıyor. Doğanın ortasında, izole bir toplulukta güven içinde yaşamak, herkesin harcı değil. Özellikle doğa severler için cennet gibi bir ortam sunuyor. Ayrıca altyapının tümü tek binada toplandığı için maliyetler de düşüyor.
Whittier, dünyada eşi benzeri olmayan bir deneyim. Tüm bir kasabanın aynı çatı altında yaşaması, hem bir zorunluluk hem de bir tercih. Buradaki insanlar, birbirine sıkı sıkıya bağlı bir topluluk oluşturmuş durumda. Belki de modern dünyanın hızla yalnızlaşan bireyleri için bir ilham kaynağı olabilir. Kasabanın, iklim değişikliği ve ekonomik dalgalanmalara rağmen ayakta kalması, insanın adaptasyon gücünün bir kanıtı. Whittier, sadece Alaska'nın değil, dünyanın da ilginç köşelerinden biri olmaya devam ediyor.
