Trabzon Emek ve Demokrasi Platformu, kent merkezinde 'NATO'ya Hayır Yürüyüşü' düzenledi. Yaklaşık 500 kişinin katıldığı yürüyüşte, emekçilerin hak mücadelesine getirilen engeller ile NATO'nun ülkeye girişine yönelik kolaylıklar arasında çarpıcı bir karşılaştırma yapıldı. Platform adına konuşan Muhammet İkinci, 'Her kim hakkını arıyorsa önüne yasaklar kuruluyor. Ama sıra NATO'ya geldiğinde dikensiz gül bahçesine çevirmek istiyorlar ülkemizi' ifadelerini kullandı.
Yürüyüşte öne çıkan talepler
Yürüyüş, Trabzon'un en işlek caddelerinden biri olan Uzun Sokak'ta başladı ve Atatürk Alanı'nda sona erdi. Katılımcılar, 'NATO emperyalizmin silahıdır', 'Barış hemen şimdi' ve 'Emekçinin ekmeğine NATO değil adalet' sloganları attı. Platform sözcüsü İkinci, konuşmasında Türkiye'nin NATO üyeliğinin sorgulanması gerektiğini belirterek, 'NATO, dünyanın dört bir yanında savaşların, işgallerin ve kargaşanın mimarıdır. Biz bu ülkenin emekçileri olarak, barış ve kardeşlik içinde yaşamak istiyoruz' dedi.
Türkiye'nin NATO politikasına tepki
Platform üyeleri, Türkiye'nin NATO ile ilişkilerinin sadece askeri değil, ekonomik ve siyasi sonuçlarına da dikkat çekti. İkinci, 'NATO üsleri ve tatbikatları için milyarlarca dolar harcanırken, emekçilerin işsizlik, enflasyon ve düşük ücretlerle mücadelesine kulak tıkanıyor. Bu çifte standart artık sona ermelidir' şeklinde konuştu. Ayrıca, NATO'nun doğu sınırındaki askeri yığınağının Türkiye'yi savaşın eşiğine getirdiğini savunan grup, bu politikaların durdurulmasını istedi.
Emek cephesinden ortak ses
Yürüyüşe, DİSK, KESK, TMMOB ve TTB gibi emek örgütlerinin Trabzon şubeleri de destek verdi. Etkinlikte söz alan sendika temsilcileri, 'NATO'nun varlığı, emekçilerin sırtına ek yük getiriyor. Silaha ayrılan her kuruş, eğitimden sağlıktan çalınıyor' şeklinde ortak bir mesaj verdi. Platform, önümüzdeki dönemde de benzer etkinliklerle kamuoyu oluşturmaya devam edeceklerini açıkladı.
Bağımsız değerlendirme
Trabzon'da gerçekleşen bu eylem, Türkiye'de NATO karşıtı hareketin yalnızca ideolojik bir duruş olmadığını, aynı zamanda emekçilerin gündelik sorunlarıyla bağlantılı bir tepki olduğunu gösteriyor. Muhammet İkinci'nin de vurguladığı gibi, 'hak arayana barikat, NATO'ya serbest yol' ikilemi, ülkedeki demokrasi algısı ve güvenlik politikaları arasındaki çelişkiyi gözler önüne seriyor. Sivil toplumun bu tür eylemlerle alternatif bir dış politika tartışması başlatması, Türkiye'nin Batı ittifakı içindeki konumunun yeniden düşünülmesine katkı sağlayabilir.
