Antalya’da bir tersanede insan kaynakları yöneticisi olarak çalışan 42 yaşındaki Tuğba Çelik, masa başı işinde mutsuz olduğunu fark edince kariyerini tamamen değiştirdi. "Anneler Sanayide" projesine katılarak gazaltı kaynakçılığı eğitimi alan Çelik, mesleki yeterlilik belgesini aldıktan sonra yöneticilik görevinden istifa etti. Şimdi aynı tersanede kaynak ustası olarak çalışan Çelik, kararından mutlu olduğunu söylüyor.
Masa başından atölyeye geçiş
Tuğba Çelik, 10 yıl boyunca aynı tersanede insan kaynakları yöneticiliği yaptı. Ancak sürekli bilgisayar başında olmak ve rutin işler onu mutsuz ediyordu. Bir gün iş ilanlarını incelerken "Anneler Sanayide" projesine denk geldi. Bu proje, kadınların sanayi sektöründe istihdamını artırmayı hedefliyordu. Çelik, hiç tereddüt etmeden başvurdu ve gazaltı kaynakçılığı eğitimine kabul edildi.
Eğitim süreci zorluydu. Çelik, üç ay boyunca teorik ve pratik dersler aldı. Kaynak yaparken yüksek sıcaklık ve ağır ekipmanlarla çalışmak başlangıçta zorlansa da azmi sayesinde kısa sürede ustalaştı. Mesleki yeterlilik belgesini aldıktan sonra istifasını verdiğinde, iş arkadaşları ve ailesi şaşkındı. "Herkes deli olduğumu düşündü" diyen Çelik, "Ama ben mutsuz olduğum bir işte kalmak istemedim" ifadelerini kullandı.
Ustaların arasında tek kadın
Şu anda tersanede kaynak ustası olarak çalışan Çelik, atölyede çalışan tek kadın. Erkek meslektaşları tarafından saygıyla karşılanan Çelik, "Ön yargıları yıkmak istedim. Kadınların da sanayide başarılı olabileceğini gösterdim" diyor. Çelik, günde 8 saat kaynak yapıyor ve mesleğini çok seviyor. Fiziksel olarak zorlayıcı olduğunu kabul eden Çelik, "Ama masa başında sıkılmaktan iyidir" diye ekliyor.
Antalya'daki tersane, kadın çalışan sayısını artırmak için yeni projeler geliştirmeyi planlıyor. Çelik'in hikayesi, diğer kadınlara ilham olması amacıyla sosyal medyada da paylaşıldı. İşverenler, kadınların sanayide daha fazla yer alması için eğitim programları düzenlemeye başladı.
Kariyer değişikliğinin zorlukları
Uzun yıllar yöneticilik yaptıktan sonra mavi yakalı bir işe geçmek kolay olmadı. Çelik, maaşının düştüğünü ancak iş tatmininin arttığını söylüyor. "Para her şey değil. İşimden keyif alıyorum, bu benim için daha önemli" diyen Çelik, benzer durumda olanlara cesaret vermek istiyor. Ayrıca kadınların sanayi gibi erkek egemen sektörlerde kendilerine yer bulması gerektiğini vurguluyor.
Çelik'in bu kararı, iş dünyasında yetenek yönetimi ve kariyer planlaması açısından da dikkat çekici bir örnek olarak değerlendiriliyor. Uzmanlar, çalışanların mutluluğunun verimliliği artırdığını, bu nedenle işverenlerin çalışanların kariyer değişikliklerine açık olması gerektiğini belirtiyor. Tuğba Çelik'in hikayesi, geleneksel kariyer kalıplarını sorgulatan bir başarı öyküsü olarak hafızalarda yer ediyor.
